kok

1. Maden kömürünün damıtılmasıyla elde edilen, birleşiminde kömürden çok daha az oranda uçucu madde bulunan katı yakıt; kok kömürü
2. Bitkileri toprağa bağlayan, topraktaki besi maddelerini emmesine yarayan klorofilsiz bölüm
3. ► kök sap
4. Bazı şeylerde dip bölüm
5. Sapıyla çıkarılan bitkilerde tane
6. Dip, temel, esas
7. Bir şeyin başlangıç noktası
8. Bir kimseyi bir yere bağlayan manevi temel güçlerin bütünü
9. Kelimenin ekleri çıkarıldıktan sonra kalan anlamlı bölümü: Kırdırmak kelimesinin kır-, taşlık kelimesinin taş bölümü köktür
10. Olağan şartlarda çevresinden yalıtılamayan ancak birçok tepkimeyi nitelik değiştirmeden kalabilen atom kümesi
11. Denklemde bilinmeyenin yerine konulduğunda uygun düşen gerçek veya birleşik değer, (√)
12. Sazı kurmaya yarayan burgu

← Aramaya dön

Yorum gönderimi geçici olarak kapalıdır.