öz

1. Bir kimsenin benliği, kendi manevi varlığı; iç, nefis (I), derun, ruh, varoluş karşıtı
2. "Kendine, kendi kendini" anlamlarında birleşik kelimeler türeten bir söz
3. Bir şeyin en kuvvetli veya kıvamlı bölümü; hülasa, zübde, ekstre
4. Çıbanların içinde ölmüş dokudan oluşan irinle birlikte çıkan parça
5. Bir şeyin iç yapısını ve ayırt edici özelliğini meydana getiren şey; künh, zübde
6. Bitkilerin kök, gövde ve dallarının boydan boya ortasında bulunan, hafif, gevrek ve çoğu yumuşak bölüm
7. Kan bağı ile bağlı olan, üvey olmayan
8. ► saf (II)
9. Sulak, verimli yer

← Aramaya dön

Yorum gönderimi geçici olarak kapalıdır.