Yüceltmenin baskıcı çözülüşü
- Repressive desublimation), Frankfurt Okulu filozofu ve sosyolog Herbert Marcuse'un 1964 tarihli Tek Boyutlu İnsan adlı eserinde ilk kez ortaya attığı bir kavram. Bu terim, gelişmiş endüstri toplumunda (kapitalizm), teknolojik aklın ilerlemesinin yüksek kültürdeki karşıtlıkçı ve aşkın öğeleri eritmekte olduğu şeklinde ifade edilir. Başka bir deyişle; Sanat, önceki dönemlerde "olan" ile "olmayan" arasındaki temsil yolu iken, kapitalist toplum, sanatı doğrudan toplumun içine entegre edilen bir emtia hâline getirerek onun "düzleşmesi"ne sebep olur.
Yorum gönderimi geçici olarak kapalıdır.